skip to Main Content

OPINIE Tijd voor een nieuw welstandsbeleid: harmoniërend in plaats van confronterend

OPINIE Tijd Voor Een Nieuw Welstandsbeleid: Harmoniërend In Plaats Van Confronterend

De welstandscommissie is een onafhankelijk adviesorgaan dat het college van B en W adviseert over welstands- en monumentale aspecten. Na vijftig jaar de opvatting van contrasterend bouwen en verbouwen te hebben aangehangen – met tal van kille en deprimerende omgevingen tot gevolg – wordt het tijd dat deze commissie, maar ook de politiek zich eens gaat afvragen of het ook anders kan, betoogt Ludo Wijnands.

Door Ludo Wijnands

Laatst werd ik er weer mee geconfronteerd door een bericht in de krant: een bezwaar van omwonenden tegen de bouw van een hoteltoren achter een historische gevel in de Boschstraat. Goedgekeurd door de gemeente en – jawel – de welstandscommissie.

Al meer dan vijftig jaar hanteert deze commissie de regel dat nieuwbouw en verbouw contrasterend en niet historiserend moet zijn, los nog van de vraag of het wenselijk is dat door de bouw van (weer) een hotel, nog meer toeristen worden aangetrokken naar onze al zwaar overlopen binnenstad.

Vooropgesteld: ik ben geen architect of bouwkundige, geen kunsthistoricus en zelfs geen hartstochtelijk amateur-kunstkenner. Ik bekijk kunstwerken en gebouwen met de doorsnee smaak van Jan en alleman, net zoals pakweg 80 procent van onze inwoners en bezoekende toeristen. In de ogen van sommigen diskwalificeert mij dat, maar dat is een andere discussie.

Het scherpe, levenloze beton en de glasblokken als bouwstenen maken het Herdenkingsplein tot een desolate, kille en deprimerende plek die ik zonder een stevige voorraad antidepressiva niet zou durven betreden

Contrasterend dus volgens de welstandcommissie. Een van die contrasterende plekken in Maastricht is het Herdenkingsplein. Gelegen in een prachtige historische omgeving, recht tegenover de monumentale Kruisherenkerk annex hotel.

Dit plein contrasteert volop met zijn omgeving. Het scherpe, levenloze beton en de glasblokken als bouwstenen maken dit plein tot een desolate, kille en deprimerende plek die ik zonder een stevige voorraad antidepressiva niet zou durven betreden.

Nog een voorbeeld: naast een monumentaal pand in de Batterijstraat (waar het college van B en W nog tijdelijk gehuisvest is geweest) is een aanbouw (?) van alleen maar glas gerealiseerd in een straatje dat er verder authentiek oud-Maastrichts uitziet. Het contrast met de omgeving is zeker geslaagd, maar ook verbijsterend. Ik heb er zeker een kwartier met open mond naar staan gapen. Gelukkig was de antidepressiva van het Herdenkingsplein nog niet op!

Wat waren we allemaal blij toen de bunker van de Entre Deux werd afgebroken. Helaas lijkt die wel verplaatst naar de Markt en wel als gevel van onze Raadzaal! Wat een contrast! Heeft u ergens op de Markt een gebogen gevel kunnen ontdekken? Heeft u ergens op de markt een geelachtige gevelbeplating kunnen ontwaren? Ik zie alleen maar bakstenen en overwegend de blauw-grijze Naamse steen.

Het Crowne Plaza-hotel aan de Ruiterij voegt zich naadloos in de gevelwand langs de Maas, terwijl iedereen direct kan zien dat het geen oud gebouw is

Contrasterend – alweer, maar ook shockerend, met als extraatje dat de beloofde sluiting van ‘Het gat aan de Markt’ er niet gekomen is. Zelfs de kantoorgebouwen van de voormalige Stadskantoren I en II zijn in een soort replicavorm teruggekeerd.

Maar er zijn ook voorbeelden waar nieuwbouw – zonder historiserend te zijn – harmonieert met de omgeving. Het Crowne Plaza-hotel aan de Ruiterij bijvoorbeeld. Dit gebouw voegt zich naadloos in de gevelwand langs de Maas, terwijl iedereen direct kan zien dat het geen oud gebouw is.

Nog een voorbeeld: het Gouvernement. Een gebouw dat ontegenzeglijk eigentijds is, maar qua skyline de perfecte voortzetting van gevelwand langs de Maas. De gevel die in de plaats van de verguisde oude Entre Deux aan de Helmstraat is gekomen, is eveneens een voorbeeld van geslaagde inpassing in het straat- en gevelbeeld.

De welstandscommissie is een onafhankelijk adviesorgaan dat het college adviseert over welstands- en monumentale aspecten. Het advies is zwaarwegend maar is en blijft een advies! Het is, na vijftig jaar de opvatting van contrasterend (ver)bouwen aangehangen te hebben, tijd dat deze commissie, college en raad zich eens afvragen of het ook anders kan.

Dat het niet historiserend mag zijn vind ik een te dogmatische opvatting. Wel ben ik van mening dat het niet historiserend hoeft te zijn.

Laten we de komende vijftig jaar nu eens uitgaan van harmoniërend met de omgeving! Dat doet recht aan onze oude binnenstad en laat ruimte voor contrasterend bouwen in de jongere wijken van onze prachtige stad. Bij uitstek een opvatting die past binnen het programma van de Senioren Partij Maastricht, lijkt mij!

 

Ludo Wijnands is kritisch lid van de Senioren Partij Maastricht. Hij schreef bovenstaande beschouwing op persoonlijke titel

Back To Top
×Close search
Zoeken