skip to Main Content

Terrorisme en corona kennen geen religie of nationaliteit – een oproep tot saamhorigheid

Terrorisme En Corona Kennen Geen Religie Of Nationaliteit – Een Oproep Tot Saamhorigheid

De coronacrisis – hoe naar ook – is een goed moment om erover na te denken hoe we de samenleving straks gedeeltelijk opnieuw kunnen vormgeven, vindt Halil Mermi. Hij pleit voor meer wederzijds begrip en belangstelling voor elkaars cultuur en religie.

Door Halil Mermi

Nu we toch niet kunnen samenkomen in kerken, synagogen en moskeeën, heb ik de ruimte genomen om na te denken over onze toekomst en onze samenleving én over de vraag hoe we het leven na de coronacrisis deels opnieuw kunnen vormgeven.

Wat ik in elk geval graag zou willen, is dat we in de toekomst iedereen wat meer in zijn of haar waarde laten. Dat we elk geloof of religie respecteren. En vooral: dat we nader kennismaken met elkaar en de dialoog durven aan te gaan, om zo verbinding te creëren de de saamhorigheid te verbreden.

Geen Pasen, geen Pesach en ook geen ramadanfeest. Wie had dit ooit kunnen bedenken voordat de coronapandemie uitbrak? Corona is een monster dat geen religie of nationaliteit kent, maar bovenal iets waar geen religie opgeplakt kan worden. Gelukkig maar!

We doen alsof we elkaar kennen, maar we kennen elkaar niet

Laten we, als deze crisis voorbij is, wat vaker bij elkaar komen, al was het maar om wat onbegrip weg te nemen. Om een ander verhaal te vertellen. Maar ook om de verbinding nog meer op te zoeken.

We doen alsof we elkaar kennen, maar we kennen elkaar niet. Een simpele vraag aan niet-moslims: wat gebeurt er volgens u in zo’n moskee? En wat leeft daar?

Zelf ben ik vaker met deze vraag op pad gegaan. Ik trof naast antwoorden op die vragen ook iets anders. Een verhaal over onbegrip. Over sluimerende angst.

Angst? Zeker.

Want – we durven het misschien niet toe te geven – maar heel veel Nederlanders zijn bang voor de islam en voor ‘de moslims’. Waarom eigenlijk? Mijn antwoord luidt: omdat ze het geloof en de aanhangers van het geloof niet echt kennen. Iedereen weet: onbekend maakt onbemind.

Een bezoek aan een moskee verschaft niet-moslims een genuanceerder beeld

‘Even eerlijk: wie van jullie is ooit echt in een moskee in Nederland geweest?’ Met deze vraag ging ik het gesprek aan met niet-moslims. Omdat ikzelf moslim ben en eenvoudigweg een dialoog tot stand wilde brengen.

Zelf ben ik diverse keren in een synagoge en een kerk geweest. Ik bezoek geregeld een moskee. Met als doel om te verbinden tussen religies en nationaliteiten. Ik zou zeggen: doe het ook. Wandel rustig eens een moskee binnen en ga in gesprek met degenen die er op dat moment zijn. Laat zien dat je echt geïnteresseerd bent je je zult met open armen worden ontvangen.

Een bezoek aan een moskee verschaft niet-moslims een genuanceerder beeld. Niet het beeld dat sommige politici en hun volgelingen ons voorhouden. Dat het allemaal terroristen met bomgordels en geweren zijn. Dat we constant gevaar lopen door de islam. Hoe anders is de werkelijkheid?

Eigenlijk willen bijna alle mensen hetzelfde : rust, vrede, verbinding en een goed leven

Zowel in de kerk, de synagoge en de moskee tref ik vriendelijke, aardige en lieve mensen. Mensen die zich zorgen maken, net als u en ik. Mensen die bang zijn voor de sfeer in ons land, die duidelijk aan het verharden is. Maar al die mensen – in de moskee, maar ook in de kerk en de synagoge – verwerpen het verschrikkelijke gedrag van het handjevol barbaren die voortdurend in het nieuws komen omdat ze claimen anderen te vermoorden vanwege het geloof.

Daarom zeg ik altijd: terrorisme kent geen religie of nationaliteit. Deze lui kennen de Koran niet eens. Het mijn naar mijn mening doorgedraaide gekken die niets met de islam van doen hebben.

Dus beste mensen: zet die stap en loop eens een moskee binnen, als het straks weer mag. Durft u het zelf niet aan? Dan maak ik graag tijd voor u om zo de saamhorigheid te bevorderen. Grote kans dat we tijdens ons gezamenlijke bezoek hartelijke mensen ontmoeten die eigenlijk hetzelfde willen als wij: rust, vrede, verbinding en een goed leven. Dat is althans hoe ik het altijd heb ervaren tijdens mijn bezoeken aan kerken, synagogen en moskeeën.

Ik wens iedereen veel sterkte in deze moeilijke tijd!

 

Halil Mermi is raadslid voor de Senioren Partij Maastricht 

Back To Top
×Close search
Zoeken